เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 7 ยังอ่อนหัดเกินไป
หน้าจวนตระกูลอู่มีชาวบ้านมามุงดูมากขึ้นเรื่อย ๆ เพราะไม่มีใครเคยเห็นเรื่องสนุกครึกครื้นเช่นนี้มาก่อน
เหมยซวงจวี๋ยืนมองอู่ชิงเหยียนด้วยสายตาเย็นชา ก่อนจะส่งเสียงขึ้นจมูก ต่อให้คนโง่ผู้นี้หายโง่แล้วอย่างไร สุดท้ายขิงก็ยังแก่เผ็ดกว่า เล่นกับนางยังอ่อนหัดนัก
อู่ชิงเหยียนมองเปลวเพลิงชั่วร้ายที่เหมยซวงจวี๋จุดขึ้นในดวงตาของฮูหยินกู้ แล้วหันไปมองเหมยซวงจวี๋ที่หัวเราะเบา ๆ นางเลิกคิ้วเรียว กดเสียงลงแล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงเพียวเพียวว่า “ฮูหยินทั้งสองอย่าเพิ่งโมโหเร็วนัก แล้วก็อย่าเพิ่งได้ใจเกินไป”
สิ้นคำ อู่ชิงเหยียนหันกลับไปขยิบตาให้ซวงสี่ที่อยู่ในรถม้า ซวงสี่ถูกท่าทีแสร้งบ้าแสร้งโง่ของอู่ชิงเหยียนทำให้ตกใจจนเลือดแทบไหลย้อน พอเห็นอู่ชิงเหยียนขยิบตาให้ นางก็ยังไม่มีปฏิกิริยาใด ๆ ได้แต่นั่งเหม่ออยู่ในรถม้า