เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 4 หงส์ทองโผบินจากอารามชี
ยามพลบค่ำ กองทัพขบวนหนึ่งหยุดลงหน้าประตูอารามจิ้งฉือ จ่างซุนหมิงเยว่เดินออกมาภายใต้การประคองของหานซั่ว อู่ชิงเหยียนมองรถม้าที่หรูหราฟุ่มเฟือยจนถึงขีดสุด ซึ่งแทรกอยู่กลางขบวน ดวงตาเป็นประกายวาววับ
รถม้าคันนี้ช่างล้ำค่าเสียจริง ไม่รู้ว่าขายแล้วจะได้สักเท่าไร คาดว่าคงพอให้ข้ากับซวงสี่กินเนื้อกินปลาอย่างเต็มที่ไปได้ทั้งปี
จ่างซุนหมิงเยว่ขึ้นไปบนรถม้า เห็นท่าทางตาเป็นประกายของอู่ชิงเหยียนแล้วก็ยิ้มน้อย ๆ ก่อนยื่นมือเลิกม่านข้างหน้าต่าง “ชอบรถม้าคันนี้หรือ?”
อู่ชิงเหยียนชะงักไป ก่อนเลิกคิ้วแล้วถ่มคำออกมา “ใครอยากได้กัน”
จ่างซุนหมิงเยว่กล่าวอย่างไม่รีบร้อน “วันหน้าข้าจะส่งรถม้าให้เจ้าคันหนึ่ง” กล่าวจบก็โบกมือให้หานซั่ว ขบวนรถทั้งขบวนค่อย ๆ เคลื่อนลงจากเขา
ซวงสี่มองรถม้าที่ในที่สุดก็ลับตาไป แล้วถอนหายใจโล่งอก ในที่สุดก็ส่งองค์พระใหญ่องค์นี้กลับไปได้เสียที