กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 151 เห็นเจ้าดูน่ารักดี
ยามที่เฮ่อเถาข้ามผ่านเขตอาคม ก็รู้สึกราวกับตนเองถูกเหวี่ยงกระเด็นออกไป ทั่วทั้งร่างหมุนคว้างตาลาย
ในตอนที่นางต้องการจะทรงตัวให้มั่นคง กลับซวนเซกระแทกลงบนพื้นดินดังตุ้บ
อากาศที่ค่อนข้างเบาบางทำให้นางหายใจติดขัดอยู่บ้าง
นางสัมผัสได้ว่าปราณวิญญาณที่เกาะกุมอยู่รอบกายตนเองสลายหายไปในชั่วพริบตาเช่นกัน
สิ่งนี้ทำให้เฮ่อเถามีความรู้สึกเหมือนขาดออกซิเจน
ชั่วขณะหนึ่งเฮ่อเถาไม่รู้เลยว่าตนเองมาถึงยังสถานที่ใดกันแน่
คงมิใช่ส่งนางขึ้นมาบนที่ราบสูงอันใดหรอกนะ
แต่ทว่าในโลกบำเพ็ญใช่ว่าจะไม่มีที่ราบสูงหลายพันเมตร อีกทั้งแต่เดิมยามเหินบินบนเวหาที่สูงหลายพันเมตรก็มิเคยมีอาการแพ้ที่ราบสูงมาก่อน
นางเป็นอะไรไปกันแน่