เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 152 สรุปแล้วนี่คือชิ้นเนื้อติดมันก้อนโต จะปล่อยให้หลุดมือไปเช่นนี้ไม่ได้
เผ่าอสูรชมชอบกินสมองและหัวใจของเผ่ามนุษย์ นี่คือสัญชาตญาณตามธรรมชาติ
ย่อมมิใช่ว่าจะชอบกินเนื้อของทุกคนไปเสียหมด
ส่วนแท้จริงแล้วชอบกินคนแบบใดนั้น อสูรแพะตัวนี้กลับไม่ยอมเอ่ยปาก
เฮ่อเถารู้สึกสงสัยใคร่รู้เล็กน้อย: “แพะมิใช่สัตว์กินพืชหรอกหรือ กลายร่างเป็นอสูรจำแลงแล้วกลับกลายเป็นสัตว์กินเนื้อไปเสียได้?”
เรื่องนี้ทำให้เฮ่อเถาไม่เข้าใจเป็นอย่างยิ่ง โครงสร้างวิวัฒนาการของสิ่งมีชีวิตช่างแปลกประหลาดยิ่งนัก
ประการแรก อสูรจำแลงและมารนั้นมีความแตกต่างกันอยู่ระดับหนึ่ง
เผ่าอสูรมีร่างแท้จริง ทว่าเผ่ามารกลับไม่มี
ดังนั้นทางฝั่งเผ่ามนุษย์จึงมีหน่วยปราบอสูรที่คอยรับมือเรื่องนี้โดยเฉพาะ
หน่วยปราบอสูรนี้เป็นหน่วยงานของราชสำนัก ส่วนตระกูลใหญ่ย่อมมีขุมอำนาจเป็นของตนเอง