ตอนที่ 150 โลกใบนี้ ไม่มีผู้ใดเหนี่ยวรั้งผู้อาวุโสเฮ่อเถาไว้ได้จริง ๆ

ตอนที่ 150 โลกใบนี้ ไม่มีผู้ใดเหนี่ยวรั้งผู้อาวุโสเฮ่อเถาไว้ได้จริง ๆ

วันที่เซิ่งหลิงเย่จากไป ยังคงเหมือนกับวันนั้นเมื่อหลายปีก่อนที่เฮ่อเถาบุกพรวดเข้ามาในเรือนของเขา

เป็นบ่ายวันหนึ่งในฤดูหนาวที่แสงแดดอบอุ่นสดใส

เดิมทีเฮ่อเถายังคงสนทนากับเขาอยู่ ทว่าเซิ่งหลิงเย่กลับไม่ขานตอบเสียแล้ว

นางหันไปมองเซิ่งหลิงเย่ที่นอนหลับตาอยู่บนเก้าอี้เอน นิ่งอึ้งไปครู่หนึ่ง จึงลุกขึ้นช่วยดึงผ้าห่มบนร่างของเขาให้กระชับ

เซิ่งหลิงเย่เป็นคนของตระกูลเซิ่ง ตระกูลเซิ่งย่อมจัดพิธีศพอันยิ่งใหญ่สมเกียรติให้แก่เซิ่งหลิงเย่

เฮ่อเถายืนอยู่นอกฝูงชน มองดูคนตระกูลเซิ่งเหล่านั้นที่ร้องไห้อย่างโศกเศร้า แต่นางกลับไม่มีน้ำตาไหลออกมาแม้แต่หยดเดียว

ด้วยว่าในสายตาของนาง ชั่วชีวิตนี้ของเซิ่งหลิงเย่ก็มิได้ขาดแคลนสิ่งใดแล้ว

อย่างน้อยยามที่เขาจากไปก็มิได้มีความอาลัยอาวรณ์อันใด