ตอนที่ 138 ข้าเพียงแค่อยากเหลือทางถอยให้ตนเองยามเสียใจภายหลังเท่านั้น

ตอนที่ 138 ข้าเพียงแค่อยากเหลือทางถอยให้ตนเองยามเสียใจภายหลังเท่านั้น

เฮ่อเถากับจิ่งเป่ยพำนักอยู่ในเมืองต่ออีกสองสามวัน เพื่อรอฟังข่าวคราวของบรรดาศิษย์เหล่านั้น

ด้านจิ่งเป่ยเองก็ส่งข่าวสอบถามไปยังสำนัก ว่ามีศิษย์สายนอกเหล่านั้นกลับถึงสำนักบ้างหรือไม่

ข่าวที่ได้รับย่อมเป็นไม่มีผู้ใดกลับไปถึงแม้แต่คนเดียว

ทว่าแน่นอนว่า ข่าวการรอดชีวิตของจิ่งเป่ยก็ช่วยให้สำนักจิ่วหยางโล่งอกไปได้เปลาะใหญ่

เพราะอย่างไรเสียจิ่งเป่ยก็คือตัวเลือกอันดับหนึ่งสำหรับตำแหน่งประมุขสำนักจิ่วหยางในอนาคต หากครานี้เขาต้องมาสิ้นชีพในการศึก ความสูญเสียของสำนักคงใหญ่หลวงเกินจะรับไหว

เมื่อปีก่อน อิ๋นหลิ่วศิษย์ใหญ่แห่งสำนักอวี้หลินพลีชีพในการศึก ส่งผลให้ฝ่ายสำนักสูญเสียกำลังรบสำคัญไปหนึ่งคน ทั้งสองฝ่ายต่างเข่นฆ่ากันจนตาแดงก่ำด้วยความสูญเสียของตน

ทั้งลู่ชิงแห่งสำนักเทียนจ้าว และจิ่งเป่ยแห่งสำนักจิ่วหยางของพวกเขา ต่างมิใช่ผู้ที่ควรจะมาดับสูญด้วยน้ำมือเผ่ามารในยามนี้

ส่วนการที่เฮ่อเถาช่วยชีวิตจิ่งเป่ยศิษย์ใหญ่แห่งสำนักจิ่วหยางไว้ได้ ย่อมนับเป็นความชอบอันยิ่งใหญ่

เมื่อกลับมาถึงสำนัก ฐานะของเฮ่อเถาจึงพุ่งทะยานขึ้นในพริบตา