ตอนที่ 139 เผ่ามนุษย์ไม่อาจเชื่อใจได้จริง ๆ

ตอนที่ 139 เผ่ามนุษย์ไม่อาจเชื่อใจได้จริง ๆ

เฮ่อเถาคืนทำเนียบตระกูลให้จิ่งเหยียน ยื่นมือออกไปตบบ่าเขา “ไอ้หนุ่ม อย่าคิดฟุ้งซ่านไปเลย ข้าแค่รู้สึกรำคาญใจจริง ๆ เท่านั้นแหละ”

อย่ามองนางว่ายิ่งใหญ่สูงส่งปานนั้นเลย

หากลอกหนังหน้าเรื่องมีอายุวัฒนะไม่แก่เฒ่าออกไป เฮ่อเถารู้สึกว่าตนเองยังไม่เจิดจรัสเท่าศิษย์ที่ลากออกมาส่ง ๆ สักคนในสำนักเสียด้วยซ้ำ

เพียงแต่เรื่องที่เกี่ยวกับจิ่งเป่ยนั้น ตอนที่เฮ่อเถาออกจากสำนักจิ่วหยาง นางก็ตัดสินใจปล่อยวางลงแล้ว

เวลานั้นเฮ่อเถาปลอบโยนตนเองว่าอย่างไรเล่า

รักแรกมักพบความเศร้าเก้าในสิบส่วน นางเป็นเช่นนี้ก็นับว่าปกติธรรมดานัก

หากวางไว้ในยุคปัจจุบัน ผู้ใดยังไม่เคยแอบชอบคนมาบ้างสักสองสามคนเล่า

ความรักความเสน่หาก็มิใช่สิ่งที่นางต้องทำไปชั่วชีวิต ตนเองไม่มีความรักโลกก็มิได้เปี่ยมล้นด้วยรัก ตนเองมีความรักโลกก็มิได้พังทลายดับสูญ