เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 137 แค่คำล้อเล่นของนาง จิ่งเป่ยผู้นี้กลับเอาจริงเสียได้
“ในเมื่อพบหน้ากันได้ ย่อมเป็นวาสนา ไปร่วมโต๊ะกินข้าวด้วยกันสักมื้อหรือไม่” จิ่งเหยียนเอ่ยปากเชื้อเชิญ
เฮ่อเถาพอได้ยินวาจานี้ของเขา ก็แทบจะลื่นล้มลงไปกองกับพื้น
คิดจะชวนนางกินข้าวจริง ๆ เสียด้วย
“พวกเราเพิ่งพบกันเป็นครั้งแรกก็ไปกินข้าวด้วยกัน จะดูน่าเกรงใจเกินไปแล้ว ไม่ต้องหรอก” เฮ่อเถารีบโบกมือเป็นพัลวัน
ท่านย่าเคยกล่าวไว้ พบกันคราแรกก็เลี้ยงข้าวผู้อื่น ย่อมมีเจตนาร้ายแอบแฝง
ดังนั้นเฮ่อเถาจึงเชื่อฟังคำพูดของท่านย่ายิ่ง เรื่องพรรค์นี้อย่างไรนางก็ไม่มีวันทำเด็ดขาด
ต่อให้รู้ว่าอีกฝ่ายเป็นคนดีก็ตามที
จิ่งเหยียนเห็นเฮ่อเถาไม่ยินดี ก็มิได้บีบบังคับ
“เช่นนั้นคราวหน้าข้าค่อยมาใหม่” จิ่งเหยียนหันหลังแล้วเดินจากไปทันที