เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 136 คงมิใช่มาเชิญนางไปกินข้าวกระมัง?
แม้เฮ่อเถาจะเลื่อมใสคนเหล่านี้มาโดยตลอด
ทว่าเพราะพวกเขาต่างมิใช่ตัวเอก คนที่สามารถบั่นศีรษะราชันมารลงมาได้จึงมิใช่พวกเขา
กาลก่อนยามที่เฮ่อเถาได้ยินลู่ชิงเอ่ยคำพูดนั้น ก็มักจะตอบส่งเดชไปว่า ข้าเชื่อว่าเจ้าทำได้ พยายามเข้านะ
ทว่าแท้จริงแล้วเฮ่อเถามิเคยเชื่อถือลู่ชิงเลยแม้แต่น้อย
เพราะนางล่วงรู้มาเนิ่นนานแล้วว่า คนที่บั่นศีรษะราชันมารหาใช่ลู่ชิงไม่ หากแต่เป็นเด็กสาวคนหนึ่งในอีกพันปีข้างหน้า
เฮ่อเถาล่วงรู้เรื่องราวเหล่านี้ด้วยตนเอง ดังนั้นเมื่อมองดูความพยายามของพวกเขา จึงดูราวกับว่าเป็นการสูญเปล่าอย่างไรอย่างนั้น
ทว่าเฮ่อเถารู้ว่านี่คือนวนิยายเล่มหนึ่ง แต่พวกเขามิรู้
พวกเขาจึงโอบกอดความหวังอันเปี่ยมล้นเอาไว้ รู้สึกว่าตนเองอาจสามารถกลายเป็นคนต่อไปที่บั่นศีรษะมหาเผ่ามารลงมาได้