ตอนที่ 121 สำหรับราษฎรในยามนี้แล้ว กลับคล้ายเป็นเพียงตำนานเรื่องหนึ่ง

ตอนที่ 121 สำหรับราษฎรในยามนี้แล้ว กลับคล้ายเป็นเพียงตำนานเรื่องหนึ่ง

เฮ่อเถาเดินตรงไปยังโถงใหญ่ที่อยู่ด้านบนสุด ภายในดูเหมือนยังมีสิ่งใดบางอย่างกำลังแผ่ปราณวิญญาณออกมาอย่างแผ่วจาง

แม้พลังวิญญาณสายนี้จะบางเบายิ่งนัก ทว่ามีสิ่งของอยู่จริงแท้

เฮ่อเถายื่นมือผลักประตูโถงใหญ่ บานประตูส่งเสียงดังเอี๊ยดอ๊าดด้วยขาดการซ่อมแซมมาเนิ่นนาน

ฝุ่นละอองชั้นหนึ่งร่วงกราวลงมาจากกรอบประตู ทว่ายังมิทันได้แตะต้องกายเฮ่อเถาก็ถูกธาตุลมพัดพาไปเสียก่อน

เฮ่อเถามองดูโถงใหญ่ที่ทรุดโทรมแห่งนี้ พลางมองหาว่าพลังวิญญาณแผ่กระจายออกมาจากที่ใด

นางเดินไปเบื้องหน้าเก้าอี้ตัวที่ประมุขเคยนั่ง แล้วหมุนกายมองออกไปด้านนอกโถงใหญ่

ปราณวิญญาณแผ่ออกไปจากตรงนี้นี่เอง

สายตาของเฮ่อเถาทอดมองออกไปนอกประตูใหญ่ จากตำแหน่งนี้สามารถมองเห็นเชิงเขาได้ในแวบเดียว