ตอนที่ 120 นางอายุป่านนี้ไม่ทันกาลเสียแล้ว

ตอนที่ 120 นางอายุป่านนี้ไม่ทันกาลเสียแล้ว

เซิ่งหลิงชวนเห็นเฮ่อเถาเอ่ยถึงเรื่องราวในวัยเยาว์ของตนอีกครา ก็รู้ว่าตนเองคงไม่ต่างจากพี่ชาย

คาดว่าแม้จะอายุสามสี่สิบปี ก็คงยังถูกเซียนเถาเถามองเป็นเด็กตัวน้อยคอยเล่าเรื่องน่าขายหน้าในวัยเยาว์อยู่ดี

ความจริงเซิ่งหลิงชวนสงสัยยิ่งนักว่า โลกในสายตาของเซียนเถาเถานั้นแท้จริงแล้วเป็นเช่นไรกันแน่

ทว่าเมื่อเซิ่งหลิงชวนมาถึงศาลบรรพชนแล้ว ก็ยังคงไปจุดธูปกราบไหว้ย่า

เพราะมีเซียนเถาเถาอยู่ หลายปีมานี้ย่าจึงใช้ชีวิตอย่างสุขสบาย แม้ยามจากไปก็ไร้ซึ่งความทรมานใด ๆ

แม้การจากไปของย่าจะทำให้ผู้คนโศกเศร้าอย่างแท้จริง แต่บรรยากาศในจวนก็มิได้หดหู่หนักหนาจนเกินไป

หลายปีมานี้ บรรยากาศของตระกูลเซิ่งทั้งตระกูลต่างก็ซึมซับตามอย่างเฮ่อเถามาหลายส่วน

จึงมิได้ยึดติดกับเรื่องความเป็นความตายถึงเพียงนั้น