ตอนที่ 122 แผนใช้ตัวเองเป็นเหยื่อล่อนี้คิดจะใช้ไปอีกกี่รอบกัน?

ตอนที่ 122 แผนใช้ตัวเองเป็นเหยื่อล่อนี้คิดจะใช้ไปอีกกี่รอบกัน?

เฮ่อเถามองดูสัตว์อสูรมารตนนั้นสิ้นชีพลงใต้คมกระบี่ของศิษย์สำนักเสวียนฮุยทั้งสามคน ก็แอบยกนิ้วหัวแม่มือชื่นชมพวกเขาอยู่ในใจ

ยอดเยี่ยมยิ่งนัก ฝีมือร้ายกาจทีเดียว

ซ้ำศิษย์ทั้งสามคนนี้ยังช่วยกันเก็บกวาดร่างศพของสัตว์อสูรมารจนเกลี้ยงเกลา ไม่หลงเหลือร่องรอยไว้แม้แต่น้อย

อย่างไรเสียที่ตรงนั้นก็เป็นเส้นทางสัญจรเข้าออกนครของชาวบ้าน ย่อมมิอาจปล่อยให้ร่างศพของสัตว์อสูรมารขวางทางไว้ได้

อีกทั้งซากศพของสัตว์อสูรมารหากเน่าเปื่อยก็ก่อให้เกิดโรคภัยได้ง่าย ดังนั้นร่างศพของสัตว์อสูรมารย่อมต้องกำจัดทิ้งไปตามระเบียบ

ไม่เหมือนกับพวกเผ่ามาร ที่พอตายแล้วก็สลายไปเองโดยอัตโนมัติ รักษาสิ่งแวดล้อมยิ่งนัก

ศิษย์เหล่านั้นเมื่อจัดการร่างศพของสัตว์อสูรมารเสร็จสิ้นก็พลันอันตรธานหายไปในพริบตา

แน่นอนว่านี่เป็นเพียงสิ่งที่ชาวบ้านธรรมดามองเห็น ทว่าสำหรับเฮ่อเถาย่อมมองเห็นอย่างชัดเจนว่าพวกเขาไปยังสถานที่ใด