เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 119 พวกเจ้าชอบไว้หนวดเครากันถึงเพียงนี้เชียวหรือ?
บ่าวรับใช้ในจวนเองก็นึกไม่ถึงว่า เด็กสาวผู้นี้แท้จริงแล้วจะเป็นสหายของฮูหยินผู้เฒ่า อีกทั้งสาวใช้ใหญ่ของฮูหยินผู้เฒ่ายังเรียกขานนางว่าเซียนเถาเถา
แม้พวกเขาจะไม่รู้จักว่าเซียนเถาเถาคือผู้ใด ทว่าจากคำเรียกขานย่อมมั่นใจได้ว่าเด็กสาวตรงหน้าคือผู้บำเพ็ญเซียน
เมื่อเฮ่อเถาได้พบอวิ๋นเซียงอีกครา ก็พบว่านางแก่ชราลงไปมากเมื่อเทียบกับหลายปีก่อน
โรคภัยไข้เจ็บที่สะสมมาแต่ครั้งตรากตรำในวัยเยาว์ บัดนี้ต่างพากันกำเริบขึ้นมาพร้อมหน้าเพราะความชราภาพ
แม้จะมีหญิงรับใช้ปรนนิบัติ ทว่าความเสื่อมถอยตามวัยนั้นยังคงมิอาจเหนี่ยวรั้งไว้ได้
อวิ๋นเซียงเห็นเฮ่อเถาก็เบิกบานใจยิ่งนัก
คงเป็นเพราะสนิทสนมกับเฮ่อเถามานาน วาจาของอวิ๋นเซียงจึงตรงไปตรงมายิ่ง