ตอนที่ 117 ไฉนจึงไร้เรื่องราวสืบต่อ?

ตอนที่ 117 ไฉนจึงไร้เรื่องราวสืบต่อ?

เจียงเซิ่นสะดุ้งตื่นขึ้นมาในทันใด

นางยื่นมือออกไปลูบศีรษะของตนเองเบา ๆ

ไม่รู้เพราะเหตุใด นางรู้สึกว่าเมื่อครู่มีคนกำลังลูบศีรษะของนางอยู่

เพียงแต่เมื่อนางเงยหน้ามองเห็นศิลาจารึกหลุมศพ ภาพเหตุการณ์ในความฝันก็พรั่งพรูขึ้นมาทั้งหมด

คล้ายกับว่านางฝันถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นในวัยเยาว์ ทั้ง ๆ ที่นั่นเป็นเรื่องที่นางไม่อยากหวนนึกถึงมากที่สุดแท้ ๆ

ทว่ายิ่งไม่อยากหวนนึกถึง ยามฝันตื่นกลางดึกก็ยังคงเป็นภาพเหล่านี้ที่ปลุกตนเองให้ตระหนกตกใจอยู่ดี

ทว่าในยามนี้ นางกลับไม่หวาดกลัวถึงเพียงนั้นแล้ว

แม้จะจำไม่ได้ชัดเจนนักว่าในความฝันมีผู้ใดอยู่กับนาง หรือกระทั่งเอ่ยสิ่งใดกับนางบ้าง

เจียงเซิ่นลุกขึ้น ยามที่เตรียมจะกลับไปยังสายใน เจียงเซิ่นก็มองเห็นศาลาเก็บตำราของสายนอก