ตอนที่ 116 ในฐานะผู้อาวุโส นางไม่อาจตำหนิติเตียนจนเกินเลยไปได้

ตอนที่ 116 ในฐานะผู้อาวุโส นางไม่อาจตำหนิติเตียนจนเกินเลยไปได้

ไห่เซิ่นเองก็นึกไม่ถึงเช่นกัน มหาเผ่ามารผู้สง่างามเยี่ยงนาง กลับต้องมาหยอกล้อเด็กน้อยเช่นนี้

แม้นางจะไม่เต็มใจยิ่งนัก ทว่านี่เป็นคำสั่งของเฮ่อเถา นางจึงจำต้องทำ

ยามที่ไห่เซิ่นปรากฏกาย พลังมารอันแข็งแกร่งสายนั้นทำให้เจียงเซิ่นขนลุกชันไปทั้งร่าง ยืนนิ่งอยู่กับที่ไม่อาจขยับเขยื้อนได้โดยตรง

เฮ่อเถาเหลือบมองเจียงเซิ่นที่ยืนนิ่งตกตะลึงจนทึ่มทื่ออยู่กับที่ ก็ส่ายหน้าด้วยความจนใจ

ดูท่าแล้วการตัดสินใจของจงซู่ที่ไม่ให้เจียงเซิ่นออกจากสำนักนั้นถูกต้องแล้ว

อย่างนางเช่นนี้ นับว่าคอยฉุดรั้งถ่วงแข้งถ่วงขาอย่างแท้จริง

เพราะพลังต่อสู้ของเจียงเซิ่นในสำนักนับว่าสูงที่สุด

ทั้งยังเป็นกำลังหลักของสำนัก หากแม้แต่นางยังไม่ต่อสู้ เช่นนั้นศิษย์สายนอกก็ไม่อาจต่อต้านขัดขืนได้เลยแม้แต่น้อย

เฮ่อเถาทำได้เพียงก้าวขึ้นหน้าไปขวางไว้เบื้องหน้าของเจียงเซิ่น