ตอนที่ 21 ข้าในโลกบำเพ็ญนี้มีชะตาเป็นเพียงคนรับจ้างทำงาน

ตอนที่ 21 ข้าในโลกบำเพ็ญนี้มีชะตาเป็นเพียงคนรับจ้างทำงาน

วาจาที่หมากูกล่าวช่างสับสนปนเปยิ่งนัก เดี๋ยวก็พูดถึงหมูของบ้านตน เดี๋ยวก็พูดถึงวัวของบ้านคนอื่น

เฮ่อเถาฟังอย่างออกรสออกชาติ

“น้องสาว ข้าจะบอกให้เจ้าฟัง คนที่นี่ล้วนย้ายมาจากที่อื่นเมื่อเนิ่นนานมาแล้ว ยามนั้นแม่ทัพมารร่วงหล่นลงมาจากฟากฟ้า เพียงพริบตาเดียวคนทั้งหมู่บ้านก็ตายจนเหลือแค่สิบกว่าคน ทว่าไม่มีผู้ใดเชื่อหรอกนะ บัดนี้ในหมู่บ้านไม่มีผู้ใดเชื่อเลย”

หมากูโน้มตัวเข้าใกล้ใบหูของเฮ่อเถาแล้วเอ่ยกระซิบเสียงเบา

พอนางกล่าวคำนี้จบ ก็ยังมองซ้ายแลขวาอย่างตื่นตระหนกอยู่บ้าง ด้วยเกรงกลัวว่าจะถูกสิ่งใดมองเห็นเข้า

“พี่สาว ท่านรู้ได้อย่างไร มิใช่เรื่องเมื่อนานมาแล้วหรอกหรือ” เฮ่อเถาก็กดเสียงให้ต่ำลงแล้วไต่ถามเช่นกัน