เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 256 เมื่อหกสิบปีก่อน
หน้าศูนย์กวดวิชาปมวัยเด็กมีม้านั่งยาวตัวใหม่มาเพิ่มสองตัว ลู่เหยากับปู้ตู๋นั่งอยู่ตรงประตู บริเวณข้างเท้าและระหว่างเก้าอี้มีแมวอ้วนหลายตัวนอนเบียดคลอเคลีย ทั้งหมดเป็นแมวจรแถวนั้น ช่วงนี้พนักงานร้านคอยให้อาหารจนคุ้นเคย เลยแวะเวียนมาขอของกินอยู่เรื่อยๆ
ในวันที่แดดดีแบบนี้ พวกมันก็ชอบนอนเหยียดเกลือกกลิ้งรับแดดตามจุดต่างๆ
บนตักของลู่เหยามีแมวส้มตัวอ้วนที่ขนาดตัวไม่แพ้เอ้อร์ซินนอนอยู่ มันกำลังเลียอุ้งเท้าอย่างเกียจคร้าน
ปู้ตู๋มองมาด้วยสายตาอิจฉา
แม้จะมีชื่อคอยควบคุมไม่ให้ปล่อยไอเย็นออกมาตามใจ แต่อุณหภูมิร่างกายเขาก็ยังเย็นอยู่ดี
ในฤดูหนาวที่ยะเยือกแบบนี้ ปกตินอกจากเอ้อร์ซินแล้ว ก็แทบไม่มีแมวตัวไหนยอมเข้าใกล้เขาเองเลย
ลู่เหยาจึงปลอบใจเขาว่า รอให้ถึงหน้าร้อน เดี๋ยวพวกแมวอ้วนก็อยากเข้าหาเอง
ปู้ตู๋ไม่รู้เหตุผล แต่ก็เริ่มแอบเฝ้ารอให้ฤดูร้อนมาถึงไวๆ ในใจ
ไป๋อี๋เดินออกมาส่งซางหลี และทักทายลู่เหยาตรงประตู