เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 148 เทศกาลไหว้พระจันทร์ เจ็ด
เสียงเอะอะดังแว่วมา เดี๋ยวไกลเดี๋ยวใกล้ ลู่เหยาลืมตาขึ้นอย่างสะลึมสะลือ เห็นเพดานที่ขาวผิดปกติ แต่ก็ยังมึนงงอยู่มาก
หนิงอวิ๋นเห็นเธอตื่นแล้วก็ยื่นน้ำมาให้แก้วหนึ่ง “ดื่มน้ำหน่อยไหม?”
ลู่เหยารู้สึกคอแห้งอยู่พอดี เธอลุกขึ้นนั่งแล้วรับแก้วน้ำมา ถึงได้รู้ว่าที่นี่คือชั้นสี่ของร้านของกินเล่น
บนพื้นมีฟูกหนา ๆ ปูอยู่ บนตัวเธอมีผ้าห่มบาง ๆ คลุมไว้ พอลองจับดูก็นุ่มฟูดี แต่ทั้งหมดนี่น่าจะสร้างขึ้นด้วยวิชามายา
“เมื่อคืนฉันนอนที่นี่เหรอ?” ลู่เหยานวดขมับ ยังรู้สึกเวียนหัวอยู่นิดหน่อย
“จำไม่ได้เหรอ? เมื่อวานตอนมาถึง ไม่รู้เธอไปดื่มเหล้ามาจากไหน เดินยังเซเลย ทุกคนเรียกให้เธอชิมขนมไหว้พระจันทร์ แต่กินไปได้ครึ่งทางเธอก็ไม่ไหว ฟุบหลับคาโต๊ะไปเลย”
พอพูดถึงเรื่องนี้ หนิงอวิ๋นก็อยากหัวเราะขึ้นมา ตอนเจ้าของร้านฟุบลงไปกะทันหัน ทุกคนตกใจกันหมด นึกว่าเจ้าของร้านกินขนมไหว้พระจันทร์ติดคอตายไปแล้ว กว่าจะรู้ทีหลังว่าแค่หลับไป
หลายคนเลยรีบใช้วิชามายาสร้างเครื่องนอน แล้วพาเธอขึ้นมานอนให้สบายที่ชั้นสี่
ลู่เหยาขมวดคิ้ว เริ่มนึกออกได้ราง ๆ “ขอโทษนะ ทำให้พวกเธอต้องลำบากเลย”