เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 147 เทศกาลไหว้พระจันทร์ หก
ลั่วหวนไม่ได้มาที่ร้านเกือบหนึ่งเดือนแล้ว พอเดินเข้ามาก็พบว่าร้านเปลี่ยนไปจากเดิมมาก
ไป๋จิ้งพูดในกลุ่มอยู่หลายครั้งว่าร้านขนปุยมี “สินค้าใหม่” แต่ก็อธิบายรายละเอียดไม่ได้ว่าของใหม่ที่ว่าคืออะไร
พอมาถึงถึงได้รู้ว่าร้านเปลี่ยนไปเยอะขนาดนี้ ลั่วหวนไม่ต้องรอให้ลู่เหยาชี้แนะด้วยซ้ำ ก็เริ่มสำรวจร้านอย่างตื่นเต้นทันที
โจวซู่เดินรั้งท้าย เธอขยี้ตาแรง ๆ แต่ก็ไม่เห็นว่าจะช่วยอะไรได้ จึงรีบเดินออกไปข้างนอก
ด้านนอกแดดร้อนแผดเผา เสียงจักจั่นร้องระงม ลมร้อนพัดปะทะผิว ยิ่งทำให้คนรู้สึกหงุดหงิดกระสับกระส่าย
โจวซู่คิดว่าตัวเองคงเป็นลมแดด แถมอาการน่าจะหนักมากด้วย
ลู่เหยาเห็นว่าเธอหายไป จึงออกมาตาม พอเห็นสีหน้าของโจวซู่ไม่ค่อยดี ก็พูดว่า “ข้างนอกร้อนมาก เข้าไปนั่งข้างในเถอะ ดื่มอะไรสักหน่อยจะได้ค่อย ๆ ดีขึ้น”
โจวซู่คว้ามือลู่เหยาไว้ พูดอย่างหมดแรงว่า “ฉันเหมือนจะเห็นภาพหลอน เมื่อกี้อยู่ในร้าน ฉันรู้สึกเหมือนอยู่ใต้ทะเล มีปลาว่ายไปมา แต่กลับมีแมวกับคนเต็มไปหมด แล้วยังมีแมวน้ำกำลังเล่นสไลเดอร์อีก...”
มันชุลมุนไปหมดเลย