เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 116 “ไปจับฉลามเล่นด้วยกันไหม?”
“เจ็บ... เจ็บ... เจ็บจัง... หนักจัง...”
เสียงในใจของวาฬหลังค่อมถูกแปลเป็นภาษามนุษย์ แล้วส่งเข้าหูลู่เหยา
ลู่เหยาว่ายวนรอบวาฬหลังค่อมอีกครั้ง เมื่อกี้ตรวจดูแล้วไม่เห็นบาดแผลภายนอกที่ชัดเจน อาจมีตรงไหนที่เธอมองข้ามไป
ผิวของวาฬหลังค่อมไม่ได้เรียบลื่นเหมือนวาฬเพชฌฆาต แต่มีลายผิวหยาบ ๆ ที่หัว ครีบ และหางมีรอยแผลหลงเหลืออยู่ ดูเหมือนเกิดจากการกระแทก
รอบครีบและหางของมันมีเพรียงขนาดเล็กใหญ่เกาะอยู่ มองจากข้างนอกแล้วดูขรุขระไปหมด
เพรียงเป็นสัตว์ขาข้อชนิดหนึ่ง ชอบเกาะตามโขดหินที่มีผิวขรุขระ หรืออยู่ในบริเวณที่น้ำสะอาดและมีอาหารอุดมสมบูรณ์
สัตว์น้ำที่ดูเหมือนไม่มีพิษมีภัยชนิดนี้แพร่พันธุ์ได้เร็วมากและมีจำนวนมหาศาล พวกมันมักเกาะกันเป็นแผงอยู่ใต้ท้องเรือหรือในท่อแถบชายฝั่ง ต้องคอยกำจัดเป็นระยะ ไม่อย่างนั้นจะเพิ่มแรงต้านเวลาเรือแล่น ทำให้เปลืองเชื้อเพลิงมากขึ้น หรือไม่ก็ทำให้ท่ออุดตัน
บางครั้งพวกมันก็เลือกเกาะอาศัยบนตัวสัตว์ทะเลที่ผิวหยาบและว่ายน้ำช้า อย่างเต่าทะเลกับวาฬหลังค่อม