เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 33 กล่องอัญมณีบนปลายนิ้ว
ลู่เหยาเปิดหน้าต่างให้อากาศในห้องถ่ายเท
วันนี้ท้องฟ้าที่เมืองเหยากวงแจ่มใสสุดลูกหูลูกตา อากาศดีมาก
ลู่เหยายืนรับลมอยู่ริมหน้าต่างสักพัก แล้วหันกลับมาเอาตะไบเล็บธรรมดายี่สิบอันที่รีบไปซื้อเติมจากซูเปอร์มาร์เก็ตเมื่อคืน เรียงใส่ลิ้นชักให้เรียบร้อย จากนั้นถึงเตรียมเปิดร้าน
เธอเปิดประตูร้านทำเล็บ กำลังจะแขวนป้ายเปิดร้าน ก็รู้สึกว่ามีสายตาหลายคู่จับจ้องมาจากรอบด้าน พอเงยหน้าขึ้นก็เห็นเด็กหนุ่มมัดผมหางม้าสูงยืนกอดอกอยู่หน้าประตู พอเลื่อนสายตาลงไป ก็เห็นตะกร้าใส่เหรียญทองกับอัญมณีระยิบระยับวางอยู่ข้างเท้าเขา
“...นี่มันอะไรกันเนี่ย?”
ถึงนายจะเป็นมังกรก็เถอะ แต่อวดเกินไปแล้วนะ
ไม่รู้หรือไงว่ามีทรัพย์ก็อย่าเอามาอวด?
ลู่เหยากวาดตามองร้านใกล้ ๆ เจ้าของร้านผลไม้หญิงทางซ้ายจ้องอัญมณีที่วางอยู่บนพื้นไม่วางตา เจ้าของแผงขายเนื้อข้าง ๆ ฝืนละสายตากลับไป แต่ก็ยังหันมาเหลือบมองเป็นพัก ๆ ส่วนเจ้าของร้านกับลูกค้าของร้านขนมปังและร้านดอกไม้ฝั่งตรงข้าม ต่างก็แอบมองมาทางนี้โดยทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น