เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 32 มังกรดำน้อยรอเธอมานานแล้ว
บ่ายวันนั้นลู่เหยาอยู่ที่ร้านทำเล็บตลอด เลยไม่รู้ว่าร้านอาหารข้าง ๆ เกิดเรื่องขึ้น
โฆษณาของร้านอาหารลู่เหยายังเปิดวนอยู่บนรถไฟทุกวัน คนที่ไม่ได้นั่งรถไฟจำนวนมากก็ได้รู้ว่ามีร้านอาหารนี้อยู่จากญาติ เพื่อน และคนรู้จัก พอรวมกับข่าวที่แพร่ไปก่อนหน้านี้ว่ามีคนได้กลับคืนสู่ดวงวิญญาณที่ร้านอาหาร ผู้คนแทบทั้งเมืองก็แห่กันเข้าเขต A จนรถไฟใต้ดินเป็นอัมพาตทุกวัน
พอรู้สึกว่าการเดินทางด้วยรถไฟไม่ค่อยสะดวก หลายคนก็เริ่มปั้นรถยนต์ รถเก๋ง และมอเตอร์ไซค์ใช้เอง ถนนที่เคยเงียบเหงาค่อย ๆ มีรถวิ่งขวักไขว่ คึกคักกว่าแต่ก่อนมาก
ผู้คนพากันหลั่งไหลเข้าเขต A แต่ร้านอาหารมีพื้นที่แค่นั้น แถมอาหารก็มีจำกัด ทุกวันมีชาวเมืองจำนวนมากยืนรอเก้ออยู่หน้าร้าน ซื้ออาหารไม่ได้
สถานการณ์แบบนี้ไม่ได้เกิดขึ้นแค่วันสองวัน แต่เป็นแบบนี้ทุกวันมาพักใหญ่แล้ว
บางคนได้กิน บางคนได้กินเป็นครั้งคราว บางคนต่อแถวเท่าไรก็ไม่ได้กิน หรือแต่ละครั้งก็เกือบจะถึงคิวแล้ว แต่พอวัตถุดิบหมด ร้านก็ปิด
พอเวลาผ่านไป ความขัดแย้งก็ค่อย ๆ รุนแรงขึ้น เริ่มจากมีคนทะเลาะกัน แล้วก็ลามไปถึงขั้นลงไม้ลงมือ
ชาวแดนแห่งความฝันเป็นวิญญาณ ต่อให้ทะเลาะกันก็ไม่มีใครได้รับบาดเจ็บหรือตาย เป็นแค่การระบายอารมณ์เท่านั้น