เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 3 รับสมัครพนักงาน
“ที่เธอพูดมาเรื่องจริงเหรอ” หลี่ซาซากำลังแต่งหน้า พอฟังเพื่อนสนิทพูดจบก็ชะงักมือไป แววตามีความประหลาดใจอยู่บ้าง
โลกใบนี้ไม่มีเครื่องสำอาง และการแต่งหน้าเองก็ไม่มีความหมายอะไรเลย
ไม่ว่าคุณจะหน้าตาสะสวยหรือธรรมดา อยู่ที่นี่แทบจะไม่มีใครสังเกตเห็นอยู่แล้ว
หลี่ซาซาเบื่อเกินไป แล้วก็ไม่ชอบไปแดนหรรษา ถึงได้ว่างๆ ก็ปั้นเครื่องสำอางขึ้นมาสักหน่อย เลียนแบบขั้นตอนการแต่งหน้าเพื่อฆ่าเวลาไปเรื่อยเปื่อย
เฉินเหม่ยเยว่นั่งอยู่ตรงข้ามหลี่ซาซา พยักหน้าหงึกๆ ไม่หยุด “เรื่องจริงสิ อยู่ตรงข้างนอกแดนหรรษาชั้น99 นั่นแหละ เจ้าของร้านเป็นใครก็ไม่รู้ อาหารที่ปั้นออกมาไม่ใช่แค่มีกลิ่นนะ แต่ยังมีรสสัมผัสด้วย เหมือนของจริงเป๊ะเลย ตอนนี้พอนึกถึงรสชาติปีกไก่ย่างเผ็ดขึ้นมา ฉันยังกลืนน้ำลายอยู่เลยเนี่ย”
เฉินเหม่ยเยว่กับหลี่ซาซาค่อนข้างคุยกันถูกคอ มักจะนัดมาปั้นเครื่องสำอางเล่นด้วยกันบ่อยๆ
แต่เรื่องเดิมๆ ทำไปหลายสิบปีก็เอียนได้เหมือนกัน จริงๆ แล้วเฉินเหม่ยเยว่ก็ไม่ชอบแดนหรรษาหรอก แต่วันนั้นเบื่อมากจริงๆ โดนคนอื่นยุเข้าหน่อยก็เลยไปโรงหนังที่ชั้น 99
ตอนดูหนังเฉินเหม่ยเยว่ไม่ได้รู้สึกอินอะไรมาก แต่พอดูไปได้ครึ่งเรื่อง จู่ๆ ก็มีคนสี่คนเดินเข้ามา ในมือถือกล่องอาหารที่ห่อมาด้วย
พอสี่คนนั้นเดินเข้ามา คนดูที่กำลังตั้งใจดูหนังอยู่ก็โดนแย่งความสนใจไปเกินครึ่ง