บทที่ 162 สามสาวพบกันครั้งแรก

บทที่ 162 สามสาวพบกันครั้งแรก

“เปรี้ยง!”

เสียงฟ้าร้องทึบๆ ดังลั่นขึ้นกะทันหันในจุดที่ไม่ไกล ดังกึกก้องในรูหูและสั่นสะเทือนถึงหัวใจ ทำเอาสองสาวตกใจจนสะดุ้งโหยง

จากนั้นหยาดฝนก็ซัดกระทบกระจกหน้าต่าง ส่งเสียงเปาะแปะถี่รัวจนชวนให้คนฟังรู้สึกใจคอไม่ดี

ตลอดครึ่งเดือนมานี้ ไม่เคยมีคนอื่นมาที่เยวี่ยอิ๋งฝู่เลย เสียงกริ่งประตูที่ดังขึ้นกะทันหันในคืนนี้ทำให้อ้ายนีกับอวี๋เป้ยเป้ยต่างหันมามองหน้ากันเลิ่กลั่ก

“พี่ชายเหรอ” อวี๋เป้ยเป้ยคาดเดาด้วยความดีใจระคนตื่นเต้นจนเก็บไว้ไม่อยู่

“ดูกล้องวงจรปิดก่อนดีกว่า” อ้ายนีเตือนเธออย่างระมัดระวัง

ทั้งสองเดินตามกันมาที่หน้าประตูนิรภัย อวี๋เป้ยเป้ยมองไปที่จอมอนิเตอร์ เห็นเพียงหญิงสาวในชุดกระโปรงคนหนึ่งยืนอยู่หน้าประตู ในมือถือถุงหิ้วใบใหญ่