กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 161 ทั้งที่ฉันมาก่อนแท้ๆ
เซียวเจี้ยนชิวไม่มีประสบการณ์ แต่หวังเจียไน่ไม่ได้โง่
หลังจากเมื่อคืนแขวนป้ายสงบศึก เธอก็ได้นอนหลับเต็มอิ่ม สมรรถภาพร่างกายที่สูงถึง 15 ทำให้เธอฟื้นฟูกลับมาฟิตเปรี๊ยะอย่างสมบูรณ์
พอตื่นเช้ามาเห็นสีว่างออกกำลังกาย เธอก็ตามลงมาด้วย แล้วสายตาก็เหลือบไปเห็นหลานซู่เสวี่ยทันที
สภาพของพี่สาวผู้ดูแลบ้านช่างเหมือนกับเธอตอนตื่นเช้าวันถัดไปไม่มีผิดเพี้ยน!
สายตาที่มองว่างไจ๋เต็มไปด้วยความรักลึกซึ้งและความอาลัยอาวรณ์ แทบจะกลืนกินเขาเข้าไปทั้งตัว
สัตว์ป่าชัดๆ เลย! แค่คืนเดียวยังรอไม่ได้
นมสดแอบหยิกเขาไปทีหนึ่ง
สีว่างมองเธออย่างไม่เข้าใจ แต่ก็ไม่ได้ใส่ใจอะไร
เขาเพลิดเพลินกับการที่เลขาตัวน้อยคอยเช็ดเหงื่อให้ พลางครุ่นคิดเรื่องต่างๆ ไปด้วย