บทที่ 163 ฉันไม่ใช่พี่สาวคนนั้น

บทที่ 163 ฉันไม่ใช่พี่สาวคนนั้น

"เลขา... ส่วนตัวเหรอ?!"

อวี๋เป้ยเป้ยมองสาวสวยในถุงน่องดำตรงหน้าด้วยสีหน้าคับอกคับใจ หน้าตารูปร่างไม่ได้ด้อยไปกว่าเธอเลยสักนิด แต่ทว่าบุคลิกและออร่านั้นกลับข่มเธอจนมิด

ลำพังเลขาผู้หญิงก็ชวนให้คิดลึกพออยู่แล้ว นี่ยังเป็นเลขา 'ส่วนตัว' อีกเหรอ?

ที่น่าเจ็บใจคือตอนอีกฝ่ายแนะนำตัวยังจงใจเน้นเสียงหนักตรงคำว่า "ส่วนตัว" สองคำนี้เสียด้วย!

ดวงตาทรงผลซิ่งของสาวน้อยเริ่มรื้นไปด้วยหยาดน้ำตา แต่เธอก็กัดฟันสะกดกลั้นเอาไว้ พลางคอยเตือนสติตัวเองในใจไม่ให้ยอมแพ้หรือแสดงความอ่อนแอต่อหน้าผู้หญิงคนนี้เด็ดขาด!

เซียวเจี้ยนชิวมองสีหน้าท่าทางของเด็กสาวที่ชื่อเป้ยเป้ยอย่างพึงพอใจ ความรู้สึกที่ได้ปราบพวกผึ้งป่าผีเสื้อคลั่งให้อยู่หมัดด้วยมือเดียวนี่มันช่างสะใจดีแท้!