เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 111 ฉันเป็นคนของว่างเกองั้นเหรอ
เมื่อเห็นหยวนหยวนจอมเด๋อทำท่าเหมือนอยากจะพูดอะไรแล้วก็ชะงัก ชะงักแล้วก็อยากจะพูดอีก สีว่างก็อดปวดหัวไม่ได้
มีอะไรก็พูดออกมาสิ! อย่าขี้อายขนาดนั้น
เธอเป็นแบบนี้ ฉันก็ต้องคอยหาทางตะล่อมถามความปรารถนาออกมาเองอีก
"หยวนหยวน ช่วงนี้ได้ไปหาพวกติงมู่เล่นที่เป่ยเคอต้าบ้างไหม"
"ไปมาเมื่อวานซืนค่ะ พี่นมสดก็ไปด้วยกัน โรงอาหารของพวกเธอ..."
หยวนหยวนจอมเด๋อชะงักไปนิดหนึ่ง
"โรงอาหารของพวกเธอรสชาติธรรมดามากเลยค่ะ ฉันกินผักไปนิดเดียวก็อิ่มแล้ว"
"หึ..." สีว่างไม่ได้แฉเธอ ตอนนี้ต่อให้เธอกินเยอะแค่ไหนก็ไม่อ้วน ทว่าได้รับสารอาหารมากเกินไปก็ใช่ว่าจะดี
รักษาสภาพนี้ไว้ หยวนหยวนแอบกินบ้างเป็นครั้งคราว แล้วตัวเขาค่อยพาเธอไปกินมื้อหรูเรื่อยๆ ก็แล้วกัน