บทที่ 110 ว่างไจ๋ยินดีรับใช้ครับ

บทที่ 110 ว่างไจ๋ยินดีรับใช้ครับ

"สัญญาเหรอ?"

หวังเจียไน่ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะนึกขึ้นได้ถึงคำพูดที่เขาเคยพูดไว้ในตอนนั้น

"นายบอกว่าฉันคงเป็นเทรนเนอร์ฟิตเนสไปตลอดชีวิตไม่ได้ จะเปลี่ยนงานที่สบายกว่านี้ให้ฉันงั้นเหรอ?"

"ฮะๆ สบายกว่าเดิมจริงๆ นั่นแหละ แต่ก็ยังเป็นเทรนเนอร์ฟิตเนสอยู่นะ"

"แล้วมันต่างกันตรงไหนล่ะ ก็แค่เปลี่ยนยิมเท่านั้นเองนี่" แววตาของนมสดฉายแววผิดหวังออกมาวูบหนึ่ง

"เทรนเนอร์ฟิตเนสส่วนตัวของฉัน แบบที่ทำได้ตลอดชีวิตเลย เป็นไงล่ะ?"

หวังเจียไน่เบิกตากว้าง มองชายหนุ่มตรงหน้าอย่างไม่อยากจะเชื่อ สีหน้าอันอ่อนโยนที่แฝงรอยยิ้มจางๆ ของเขา เปรียบเสมือนสายธารใสที่รินไหลชโลมจิตใจ ดั่งแสงแดดอบอุ่นที่ช่วยขับไล่ความหนาวเหน็บ