เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 40 กลับจากเก็บสมุนไพร
ดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้าไปแล้ว เหลือเพียงแสงสีแดงเส้นสุดท้ายตรงขอบฟ้า เธอหันกลับไปมอง เห็นเงาคนกำลังเคลื่อนไหวอยู่ก้นหุบเขา
เธอหันหลังเดินกลับไปนั่งยอง ๆ ข้างโสมต้นที่ยังขุดไม่เสร็จ เปิดดินออกอีกครั้ง แล้วค่อย ๆ ขุดตามรากฝอยอย่างระมัดระวัง มือของเธอสั่นเล็กน้อย จึงสูดหายใจเข้าลึก ๆ เพื่อสงบสติ
ตอนที่โสมต้นสุดท้ายถูกเก็บเข้าไปในมิติ ลมยามค่ำก็พัดกรูลงมาจากไหล่เขา จนต้นคอด้านหลังเย็นวาบ
ซูจิ่นเหนียนลุกขึ้น แล้วตบดินที่ติดอยู่บนรากฝอยเบา ๆ
ในหัวของเธอยังคงมีใบหน้านั้นวนเวียนอยู่ เลือดตรงขมับ บาดแผลบนสันคิ้ว และบาดแผลที่หน้าท้องซึ่งมีกล้ามเนื้อ ขณะที่ริมฝีปากขยับเอ่ยคำว่า “คุณ”
เสี่ยวจิ่วแอบพูดขึ้นมาเบา ๆ ว่า “โฮสต์ เมื่อกี้คุณปักเข็มได้แม่นมากเลย”
ซูจิ่นเหนียนไม่ตอบ
“พรุ่งนี้ตื่นแต่เช้าแล้วค่อยกลับบ้าน ถ้ายังไม่กลับไปอีก หัวหน้าหมู่บ้านต้องเป็นห่วงแน่”
…