เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 39 ช่วยคน (2)
“คุณ...จำผมได้เหรอ?” เสียงของชายคนนั้นแหบต่ำ แฝงแววหยั่งเชิงอยู่หลายส่วน
ซูจิ่นเหนียนมองเขา ดวงตาร้อนผ่าวขึ้นมาเล็กน้อย ก่อนพูดเสียงเบา “ผู้บังคับกองร้อยกู้ ที่เมือง A คุณเคยช่วยฉันไว้ ฉันคือผู้หญิงคนนั้นที่หนีออกมาจากรังของแก๊งค้ามนุษย์ ฉันชื่อซูจิ่นเหนียน คุณ...จำฉันไม่ได้แล้วเหรอ?”
เมื่อได้ยินชื่อนี้ รูม่านตาของชายคนนั้นพลันหดวูบ เศษเสี้ยวความทรงจำที่เลือนรางแต่ฝังลึกแล่นผ่านสมอง เขาจ้องใบหน้าตรงหน้าแล้วพึมพำเบา ๆ “อ้อ...ที่แท้ก็เป็นเธอ”
ซูจิ่นเหนียนเดินเข้ามา ฉีกเครื่องแบบทหารตรงไหล่ซ้ายของเขาออก บาดแผลลึกจนมองเห็นกระดูก
“ซี๊ด...” กู้ฉางเจิงเจ็บจนสูดลมหายใจเย็นเฮือกหนึ่ง
“รู้จักเจ็บก็ดีแล้ว” ซูจิ่นเหนียนพูดพลางโรยผงยา “ฉันนึกว่าคุณไม่เอาชีวิตแล้วเสียอีก?”