เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 41 ติดต่อผ่านตลาดมืด
ซูจิ่นเหนียนเปลี่ยนเสื้อผ้าชุดหนึ่งก่อนออกจากบ้าน
เธอสวมเสื้อคอกลมผ้าสีน้ำเงิน รองเท้าผ้าสีดำ กดหมวกฟางปีกกว้างลงต่ำ ผมถูกรวบเก็บเข้าไปในหมวกทั้งหมด ใบหน้าทารองพื้นสีเหลืองซีด แล้วใช้ขี้เถ้าจากเตาแต้มเป็นกระเล็ก ๆ สองสามจุด รอบคอพันผ้าผืนสี่เหลี่ยมสีเทาหม่นจนปิดถึงคาง พอยืนอยู่ตรงนั้น ทั้งร่างจึงเหลือเพียงดวงตาคู่หนึ่งที่โผล่ออกมา
ด้วยการแต่งตัวเช่นนี้ หากแทรกตัวเข้าไปในฝูงชน ย่อมไม่มีใครมองเธอซ้ำแม้แต่แวบเดียว
ตรอกเก่าแห่งนั้นในตัวเมืองอำเภอ เธอเดินผ่านมาหลายครั้งแล้ว แม้แต่แผ่นหินเขียวที่คลอนอยู่ตรงหัวมุมกี่แผ่น เธอก็ยังจำได้ พอเดินมาถึงหน้าบ้านซุนเต๋อฝู ประตูก็แง้มอยู่ เธอยกมือเคาะสองครั้ง ไม่นานก็มีเสียงฝีเท้าดังมาจากด้านใน ประตูเปิดออกเป็นช่อง ซุนเต๋อฝูโผล่หน้าออกมาครึ่งหนึ่ง พอเห็นว่าเป็นเธอ ริ้วรอยบนใบหน้าก็คลายออก “ยัยหนูซูมาแล้วหรือ รีบเข้ามา”