เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 5 ตามสมบัติที่ตลาดมืด
ซูจิ่นเหนียนรีบกลับโรงแรมเล็ก ๆ อย่างเงียบเชียบ พอเข้าห้องก็ปิดประตูลงกลอนแน่นหนา เสียงสลักดัง “กริ๊ก” ก่อนจะล็อกสนิท
เมื่อแน่ใจว่าไม่มีใครอยู่ เธอก็คิดขึ้นมาแวบหนึ่ง แล้วหายตัวเข้าไปในมิติทันที
เท้าหน้าเพิ่งแตะพื้น เท้าหลังก็ได้ยินเสียงปีกกระพือดังพั่บ ๆ นั่นคือไก่บ้านหลายตัวที่เธอซื้อกลับมาก่อนหน้านี้ พวกมันกำลังวิ่งเล่นอย่างร่าเริงเข้าไปในพงหญ้า ก้มหน้าจิกเมล็ดหญ้ากิน ข้าง ๆ กันนั้น กระต่ายสีขาวราวหิมะ 2 ตัวกำลังนั่งยอง ๆ อยู่บนก้อนหิน ปากสามแฉกขยับอย่างรวดเร็ว เคี้ยวหญ้าอ่อนจนแก้มตุ่ย ดูแล้วช่างเป็นภาพมงคลจริง ๆ
ที่สะดุดตาที่สุดยังคงเป็นแพะนมตัวนั้น มันก้มหน้ากินหญ้าอย่างไม่รีบร้อน
ทุ่งหญ้าทั่วทั้งมิติเขียวชอุ่ม ปราณวิญญาณเข้มข้นจนทำให้อยากสูดหายใจลึก ๆ
ซูจิ่นเหนียนนั่งลงบนพื้นหญ้า เส้นประสาทที่ตึงเครียดมาหลายวันจึงได้ผ่อนคลายลงอย่างแท้จริงในตอนนี้