เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 4 ตามสมบัติที่ร้านรับซื้อของเก่า ยกระดับมิติ
สถานีรับซื้อของเก่าในยุค 70 หากมองจากยุคหลังแล้ว มันก็คือคลังสมบัติที่ยังไม่ถูกเปิดผนึก เฟอร์นิเจอร์เก่า เครื่องกระเบื้องเก่า หนังสือเก่า และเหรียญเงินเก่า ๆ ในเวลานี้ไม่มีใครเห็นคุณค่า แต่ผ่านไปอีกหลายสิบปี ของทุกชิ้นล้วนขายได้ในราคาสูงลิบ
สถานีรับซื้อของเก่าในตัวเมืองอำเภอแห่งนี้ตั้งอยู่ในลานบ้านเก่าทรุดโทรมที่เปิดประตูใหญ่ทิ้งไว้ ภายในกว้างราวครึ่งสนามฟุตบอล เศษไม้เก่า ทองแดงเหล็กผุพัง และเฟอร์นิเจอร์ที่ขาดแขนขากองพะเนินราวกับภูเขาลูกเล็ก ๆ มีคนประปรายกำลังคุ้ยหาอะไรบางอย่างในกองขยะ ส่วนหลังโต๊ะตรงทางเข้า มีตาแก่คนหนึ่งคาบกล้องยาสูบพ่นควันโขมง พอเห็นเธอก็โบกมือไล่ ๆ โดยไม่ถามอะไรสักคำ ปล่อยให้เธอเข้าไปแล้วไม่สนใจอีก
ทันทีที่ซูจิ่นเหนียนก้าวเข้าประตู เสียงของเสี่ยวจิ่วก็ระเบิดขึ้นในหัว
“ทางตะวันออก ทางตะวันออก! รีบไปทางตะวันออกเร็ว! ทองเยอะมาก! ทั้งหมดเป็นของพวกเรา! ทองของฉัน ทองของฉัน”
“ฉันขอดูก่อนแล้วค่อยเก็บ”