ขอเจียนปิ่งกั่วจือใส่ไข่หนึ่งฟอง

ขอเจียนปิ่งกั่วจือใส่ไข่หนึ่งฟอง

พวกถูจู๋เพิ่งจะก้าวลงจากเครื่องบินก็ถึงกับอึ้งตะลึงไปเลย

อาคารทรงล้ำยุคที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายจักรกล สุนัขกลเดินลาดตระเวนให้เห็นอยู่ทั่วริมถนน ริบบิ้นสีสันสดใสที่ลอยเด่นอยู่บนท้องฟ้าเขียนข้อควรระวังสำหรับคอนเสิร์ตเอาไว้

รวมไปถึงผู้โดยสารกลุ่มใหญ่ที่เดินขวักไขว่ไปมาอยู่เต็มสนามบิน

ทางสนามบินถึงกับเตรียมช่องทางพิเศษไว้ให้พวกเขาโดยเฉพาะ เพื่อกันไม่ให้ผู้โดยสารที่เป็นผู้ชมพวกนี้เห็นผู้เข้าแข่งขันแล้วตื่นเต้นจนกรูเข้ามาหา

ถ้าบอกว่าสิ่งที่เห็นมาตลอดทางทำให้พวกผู้เข้าแข่งขันตกตะลึงมากแล้ว พอได้มายืนอยู่ใต้รังผึ้งที่กำลังจะเข้าพัก แล้วแหงนหน้ามองสิ่งก่อสร้างขนาดยักษ์ที่สูงจนแทบมองไม่เห็นยอด ความตกตะลึงนั้นก็แปรเปลี่ยนเป็นความตื่นตาตื่นใจจนพูดไม่ออก

“ถ้าฉันจำไม่ผิด ทีมงานบอกว่าเกาะนี้ประธานเซิ่งซื้อไว้นี่นา งั้นสิ่งที่เราเห็นมาตลอดทาง... ก็เป็นของประธานเซิ่งหมดเลยงั้นเหรอ???”

ผู้เข้าแข่งขันทุกคน รวมถึงทีมงานที่ติดตามรายการมาโดยตลอดต่างก็พากันอึ้งทึ่งไปตาม ๆ กัน

และในนั้นก็รวมถึงจี้ซานที่ย้ายค่ายมาด้วย

เขามีความสามารถเพียงพอ ถึงจะย้ายงานมากลางคัน แต่อู๋อิงก็เรียนรู้หลักการ ‘ถ้าสงสัยก็อย่าใช้ ถ้าใช้ก็อย่าสงสัย’ มาจากเซิ่งเฉวียน พอแน่ใจว่าจี้ซานทำงานอย่างขยันขันแข็งมาตลอด เธอก็เริ่มมอบหมายงานสำคัญให้เขาทันที