เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
คอนเสิร์ตรวงผึ้งเปิดฉาก
จนกระทั่งก้าวขึ้นมาบนเรือสำราญที่ดูราวกับป้อมปราการกลางทะเลลำนี้ สมองของเหล่าจางที่นับว่ายังแล่นฉิวเมื่อเทียบกับคนวัยเดียวกัน ก็ยังคิดไม่ตกกับตรรกะที่ว่า 'เพราะค่าเช่าเรือสำราญที่ใหญ่ที่สุดในโลกมันแพงเกินไป ก็เลยตัดใจซื้อมันซะเลย'
แต่พอเดินเข้ามาในห้องพักที่จัดไว้ให้ เขาก็ไม่มีกะจิตกะใจจะไปคิดเรื่องตรรกะนั้นอีกต่อไป
ห้องนี้มันจะกว้างเกินไปแล้ว...
ที่นี่ถึงกับมีห้องน้ำในตัว โซนรับประทานอาหาร สัดส่วนทุกอย่างที่บ้านหลังหนึ่งควรจะมี มีครบหมดเลย
ถ้าไม่เคยขึ้นเรือมาก่อน ก็คงแค่ดีใจกับขนาดของห้อง แต่เหล่าจางเคยออกทะเล เขาจึงรู้ดีว่าเรือเดินสมุทรทั่วไปเป็นอย่างไร
ในความคิดเดิมของเขา เมื่อเทียบกับราคาตั๋วแล้ว ขอแค่ห้องพักมีสักสิบตารางเมตรก็ถือว่าดีมากแล้ว
ถึงอย่างไรบนเรือสำราญ พื้นที่ทุกตารางนิ้วล้วนเป็นเงินเป็นทอง
ทว่าตอนนี้ ห้องพักขนาดใหญ่กลับปรากฏอยู่ตรงหน้าเหล่าจาง พื้นที่รวมของมันกว้างกว่าบ้านของเขาเสียอีก กะดูแล้วน่าจะไม่ต่ำกว่าร้อยสามสิบตารางเมตรแน่ ๆ!
เหล่าจาง “...”