เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ตอนพิเศษกู้จ้าว
มักมีคนเชื่อกันว่า เด็กอัจฉริยะจะจำความได้เร็วกว่าเด็กทั่วไป
กู้จ้าวในวัยผู้ใหญ่ไม่ได้ไปพิสูจน์ว่าคำพูดนี้จริงหรือเท็จ แต่เขาก็จำความได้เร็วกว่าเด็กคนอื่นอยู่บ้างจริง ๆ
ภาพแรกสุด คือชายชราผมหงอกขาวคนหนึ่งกำลังพินิจมองเขา เด็กตัวน้อยไม่เข้าใจภาษาของผู้ใหญ่ แต่กลับสัมผัสได้ถึงความรังเกียจภายใต้แววตาเย็นชานั้น
ด้วยสัญชาตญาณ เขาร้องไห้เบา ๆ ออกมา โบกมือน้อย ๆ ไปมา หวังให้ผู้ใหญ่ปลอบโยน
แต่สีหน้าของชายชรากลับยิ่งรังเกียจกว่าเดิม เขาไม่ยอมพูดแม้แต่คำเดียว ก็หันหลังเดินจากไป
จากนั้น เด็กตัวน้อยที่พยายามกางมืออ่อนนุ่มทั้งสองข้างอยู่ในเปล หวังจะได้รับการตอบสนอง ก็ถูกปล่อยให้หิวไปทั้งวัน
นี่คือความทรงจำแรกในชีวิตของกู้จ้าว
จนเขาโตถึงสามขวบ ถึงได้ค่อย ๆ เข้าใจว่า ผู้ใหญ่รอบตัวไม่เพียงเชื่ออย่างงมงายว่าเด็กอัจฉริยะจะจำความได้เร็ว ยังเชื่ออย่างงมงายด้วยว่า เด็กที่เกิดมาไอคิวสูงจะไม่ร้องไห้เพราะเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ
ตระกูลไม่ได้ต้องการแค่อัจฉริยะคนหนึ่ง แต่ยังต้องการผู้แข็งแกร่งที่สามารถนำพาตระกูลที่ตกต่ำให้กลับมารุ่งเรืองอีกครั้ง