เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 79 ทะเลโลหิตถล่มฟ้า บรรพชนมารเสด็จสู่โลกมนุษย์
ฝ่ามือยักษ์ที่เกิดจากการพันธนาการของดวงวิญญาณอาฆาตนับพันล้านนั้น ไม่แยแสต่อกาลอวกาศ ไม่แยแสต่อพลังอิทธิฤทธิ์ใด ๆ
ในชั่วพริบตาที่มันคว้าลงมา ปราการพลังอิทธิฤทธิ์ของจูปาเจี้ยและซาซ่างก็ถูกทะลวงผ่านไปได้อย่างง่ายดายราวกับแผ่นกระดาษบาง
“ท่านอาจารย์!”
ซุนหงอคงตาแทบถลน กระบองวงแหวนทองในมือระเบิดแสงทองสว่างไสวอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เขาใช้กฎมรรคแห่ง “ทำลาย” ฟาดเข้าที่ข้อมือของฝ่ามือยักษ์นั้นอย่างแรง
เคร้ง!
เสียงดังสนั่นอื้ออึงจนน่าเสียวฟัน
กระบองวงแหวนทองฟาดลงบนฝ่ามือยักษ์กลับไม่อาจสร้างรอยขีดข่วนแม้แต่น้อย มิหนำซ้ำยังถูกพลังความโสมมที่เย็นเยือกถึงขีดสุดสะท้อนกลับมา แสงทองบนตัวกระบองหม่นแสงลงสามส่วนในทันที
ซุนหงอคงรู้สึกเพียงเจตจำนงที่ผสมผสานไปด้วยความเงียบงันแห่งความตายและความแค้นเคืองอันไร้สิ้นสุดหลั่งไหลเข้าสู่ดวงจิตต้นกำเนิดของเขาผ่านทางตัวกระบองอย่างบ้าคลั่ง ทำให้เบื้องหน้ามืดมิดและเกือบจะร่วงหล่นจากท้องฟ้า