กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 80 มหาเซียนหลั่งโลหิต เทพมรรคาโปรดปรากฏกาย!
สุ้มเสียง “ศิษย์พี่ใหญ่” นั้นบาดลึกถึงจิตวิญญาณ สูญสิ้นเรี่ยวแรงเฮือกสุดท้ายในดวงจิตของซุนหงอคง
หยกบันทึกในฝ่ามือของเขาแปรเปลี่ยนเป็นละอองแสงอันเจิดจ้าที่สุด ก่อนจะเลือนหายไปอย่างไร้ร่องรอย
ในชั่วพริบตานั้นเอง
ณ ทวีปเทพชัยบูรพา เรือนแยกฟางชุ่น
โต๊ะหินที่หลี่ฉางอันขัดเกลาด้วยมือตนเองมานานนับร้อยปีเงียบสนิท พลันแปรสภาพเป็นผงละเอียดดุจแป้ง สายลมพัดผ่านพาให้มันฟุ้งกระจายไปทั่วอุทยาน
ถ้วยน้ำชาลอยค้างอยู่กลางอากาศ น้ำชาในถ้วยยังคงความอุ่นร้อน
ในเสี้ยววินาทีถัดมา ถ้วยน้ำชาก็แปรสภาพเป็นผงละเอียดเช่นกัน
หลี่ฉางอันค่อย ๆ ลุกขึ้นยืน