เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 78 หนึ่งสายธารวิญญาณอาฆาต มหาวิบัติแห่งสามภพ (ตอนที่ข้าเฝ้ารอคอยมานานในที่สุดก็มาถึง)
คณะเดินทางสู่ตะวันตกในที่สุดก็มาถึงพรมแดนอาณาจักรสตรีซีเหลียงตามคำบอกเล่า
เสียงกีบม้าย่ำลงบนถนนสายหลักกลับดังก้องอย่างอับทึบ ประหนึ่งเหยียบลงบนแผ่นไม้ผุพังขนาดมหึมา
สายลมนั้นหนาวเหน็บ
พัดผ่านใบหน้าพร้อมด้วยกลิ่นอายเย็นเยียบของดินสุสานเก่าเก็บ
จูปาเจี้ยหดคอลงพลางกอดคราดตะปูเก้าซี่แน่นขึ้น
“แปลก จริงอยู่ว่าแปลกนัก”
มันพึมพำพร้อมกับดวงตาคู่เล็กที่กวาดมองไปรอบข้างอย่างระแวดระวัง
“ใคร ๆ ต่างก็บอกว่าอาณาจักรสตรีแห่งนี้บุปผาบานสะพรั่ง อ่อนหวานและมั่งคั่ง เหตุใดที่แห่งนี้ถึงแม้แต่เงาภูตผียังมองไม่เห็น? ต้นไม้ใบหญ้าแห้งเหี่ยว ไม่ได้ยินแม้เสียงนกสักตัว ราวกับเดินหลงเข้ามาในหลุมศพไร้ญาติ”