เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 67 อริยะวางหมากเต้าจุนหลอมกฎเกณฑ์
โลกสุขาวดีตะวันตก มหาวิหารอสนีธรรม
ห้วงความว่างเปล่าที่คืนสู่สภาวะปกติจากการที่ราชโองการอริยะแตกสลายไป พลันปรากฏระลอกคลื่นขึ้นมาอีกครั้ง
ภายในสระบุญกุศลแปดประการ ดอกบัวเจ็ดสีที่เคยบานสะพรั่ง กลีบดอกกลับหดตัวและเหี่ยวเฉาลงด้วยความเร็วที่ตาเปล่าสามารถสังเกตเห็นได้
เหนือผิวน้ำในสระ เกล็ดน้ำแข็งสีทองบาง ๆ กระจายตัวออกอย่างรวดเร็ว แช่แข็งน้ำบุญกุศลจนเต็มสระรวมถึงฝูงปลามังกรที่กำลังหยอกล้อกันอยู่ภายในจนหมดสิ้น
เหนือยอดเขาวิญญาณ แสงสว่างนิรันดร์พลันหม่นแสงลง
ความหนาวเย็นไร้สิ้นสุดแผ่ซ่านออกมาจากร่างของอริยะจุนถี มิใช่ความเย็นของอุณหภูมิที่ลดต่ำลง แต่เป็นความ “เงียบงันแห่งความตาย” ที่มาจากระดับกฎเกณฑ์
ร่างกายของเขาสั่นไหวเพียงเล็กน้อย