เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 68 หนึ่งห้วงความคิดแปรสามมหาบริสุทธิ์ หลอมวัฏสงสารไว้ในฝ่ามือ
“กร๊าก”
เสียงแตกสลายอันคมชัดก้องกังวานไปทั่วภูเขาหว่านจื่อที่เงียบสงัด มันดูบาดหูอย่างยิ่ง
ขุยหมู่หลางมองดูด้ามดาบที่เหลืออยู่เพียงส่วนเดียวในมืออย่างเหม่อลอย ศาสตราเทพซานเม่ยที่ติดตามเขามานานนับอนันต์กัป ทั้งยังเคยดื่มกินโลหิตของเทพเจ้าอสูร บัดนี้ได้กลายเป็นเพียงเศษเหล็กไร้ค่าที่สูญสิ้นพลังวิญญาณทุกประการ มันร่วงหล่นลงพื้นส่งเสียงดังกังวานก้อง
อานุภาพกระบองยังไม่สิ้นสุด
เจตจำนงสูงสุดที่ทำลายล้างธรรมทั้งปวงและคืนสู่จุดเริ่มต้นนั้น ไม่ปล่อยให้เขาได้มีเวลาตอบโต้แต่อย่างใด มันกระแทกเข้าที่กลางอกของเขาอย่างจัง
เกราะหุ้มกายของเขาที่เป็นของวิเศษคุ้มกาย ซึ่งถักทอจากทรายเทพแม่น้ำสวรรค์และเหล็กหิมะเก้าชั้นฟ้า อักขระแสงดาราบนผิวนั้นแม้แต่จะกะพริบสักครั้งยังทำไม่ได้ มันละลายหายไปในชั่วพริบตาประหนึ่งน้ำแข็งใต้แสงตะวันอันร้อนแรง
ฝ่า!
ร่างของขุยหมู่หลางประหนึ่งถูกดวงดาราที่มองไม่เห็นพุ่งชน ทั้งร่างกลายเป็นลำแสงพุ่งถอยหลังออกไป