0066

⬢⬢⬢

ตอนที่ 66 เงามรรคซานชิงทำลายราชโองการสวรรค์ เสียงกระบี่ก้องกังวานในตำหนักปี้โหยว

คำว่า “มา” เพียงคำเดียวนั้น คือเจตจำนงของอริยะ และเป็นบัญญัติสวรรค์แห่งพุทธอาณาจักรประจิม

สิ้นเสียงวาจานั้น กฎเกณฑ์ระหว่างฟ้าดินก็ถักทอเข้าหากันโดยอัตโนมัติ แปรเปลี่ยนเป็นฝ่ามือยักษ์สีทองที่บดบังท้องนภากลางวัน มุ่งตรงสู่ยอดภูเขาวายุทมิฬ มุ่งหน้าไปยังร่างทั้งสามที่ยืนเคียงบ่าเคียงไหล่กัน แล้วคว้าจับลงมาอย่างเชื่องช้า

การคว้าจับครั้งนี้มิใช่การกดทับด้วยพละกำลัง ทว่าเป็นการครอบคลุมด้วยกฎเกณฑ์

ณ ที่ซึ่งฝ่ามือยักษ์เคลื่อนผ่าน ห้วงมิติถล่มลงเป็นชั้น ๆ ประหนึ่งกระดาษบาง สายนทีแห่งกาลเวลาเกิดคลื่นกระเพื่อมจนขาดช่วง “หลักแห่งมรรค” ที่สรรพสิ่งดำรงอยู่ถูกลบเลือนไปอย่างบังคับ หมายจะขยี้ผืนฟ้าดินนี้รวมถึงการดำรงอยู่ของหลี่ฉางอันให้แหลกละเอียดกลายเป็นความว่างเปล่าดั้งเดิมที่สุด

นี่คือการโจมตีที่ผู้ที่อยู่ต่ำกว่าระดับอริยะไม่มีทางต้านทานได้อย่างเด็ดขาด