0048

⬢⬢⬢

ตอนที่ 48 หกโจรมิใช่โจรขัดเกลาจิตเซ็น มหาเทพมรรคาใช้กระบี่เดียวตัดรากมาร

เหนือปุยเมฆ ลมกรรโชกหวีดหวิวเยือกเย็น

ร่างของหลี่ฉางอันซ่อนเร้นอยู่ในหมู่เมฆา ดุจดั่งสีเขียวครามที่หลอมรวมเป็นหนึ่งกับฟ้าดิน ดวงตาของปุถุชน แม้แต่จิตเทวะของเทพเจ้าทั่วไป ก็มิอาจสอดส่องเห็นเขาได้แม้เพียงกระผีก

สายตาของเขาตกลงอย่างเงียบงัน ผ่านพ้นขุนเขาและสายน้ำนับพัน ตกลงบนเส้นทางโบราณที่ทอดยาวคดเคี้ยวอยู่เบื้องล่าง

ม้าขาวหนึ่งตัว พระสงฆ์หนึ่งรูป และผู้เดินทางหน้าขนที่จูงบังเหียนอยู่หนึ่งตน

นี่คือจุดเริ่มต้นของการจาริกตะวันตก

ห่วงทองนั้น ในยามนี้มิใช่เครื่องพันธนาการอีกต่อไป กลับกลายเป็นเตาหลอมล้ำค่าสูงสุดในการขัดเกลาวานรแห่งจิต

ทุกครั้งที่พระถังซัมจั๋งเกิดกุศลจิตโดยไม่รู้ตัว หรือโทสะจิตโดยไม่ตั้งใจ จนชักนำบทสวดขึ้นมา สำหรับซุนหงอคงนั้น ย่อมเป็นการฝึกฝนที่ดั่งการขูดกระดูกล้างไขสันหลัง

พุทธสำนักคิดเอาเองว่าได้วางหมากตัวว่างที่วิเศษยอดเยี่ยม แต่หารู้ไม่ว่าได้ถูกหลี่ฉางอันถอนเชื้อใต้กระท้อนไปเรียบร้อยแล้ว พลิกผันการใช้งานของหมากตัวนี้จนเปลี่ยนฟ้าเปลี่ยนดินอย่างสิ้นเชิง