0003

⬢⬢⬢

ตอนที่ 3 ถกมรรคาในกระท่อมมุงจาก จิตอริยะยากหยั่งถึง

ประตูกระท่อมมุงจากปิดลงอย่างเงียบเชียบที่เบื้องหลังของหลี่ฉางอัน

ไร้ซึ่งสายลม

บานประตูไม้ซอมซ่อนั้นประหนึ่งฝ่ามือที่มองไม่เห็น เพียงเหนี่ยวเบา ๆ ก็ตัดขาดทุกสิ่งจากโลกภายนอก

ทั้งลมภูเขา เสียงนกร้อง และเจ้าลิงที่กำลังเกาหูเกาหัวอยู่หน้าประตู

ราวกับว่าโลกทั้งใบหลงเหลือเพียงกระท่อมมุงจากที่ไม่ถึงสามจั้งแห่งนี้ และคนสองคนภายในกระท่อม

คนหนึ่งนั่ง คนหนึ่งยืน

ร่างกายของหลี่ฉางอันค่อนข้างแข็งทื่อ ข้อนิ้วมือที่จับไม้กวาดขาวซีดจากการออกแรงบีบ

พลังบำเพ็ญระดับจินเซียนภายในร่างของเขาราวกับภูเขาไฟที่หลับใหล ถูกเขากดข่มไว้อย่างแน่นหนาด้วยสภาวะจิต "เก็บงำประกาย" ที่ฝึกฝนมาตลอดห้าร้อยปี โดยไม่กล้าให้มีความเคลื่อนไหวแม้แต่น้อย