กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ตะเกียบของหวังซูเจินถึงกับเผลอหลุดมือตกลงบนโต๊ะดังแปะ ถึงได้ทำลายความเงียบนี้ลง
เสิ่นกั๋วเฉียงไอหนึ่งที “พรุ่งนี้ไปจดทะเบียนสมรสเลยหรือ เร็วเกินไปหรือเปล่า”
เสิ่นเฉาสีหน้าปกติราวกับมองไม่เห็นความไม่เห็นด้วยบนใบหน้าพ่อแม่ “ไม่เร็วหรอก พ่อกับแม่ไม่ใช่หรือที่ก่อนหน้านี้คอยเร่งให้ผมแต่งงานเร็ว ๆ ยังไง ตอนนี้ผมอยากแต่งงาน พ่อกับแม่กลับไม่พอใจหรือไง”
เสิ่นกั๋วเฉียงสีหน้าออกจะเก้อเขิน “ไม่ใช่ ผมแค่คิดว่า การแต่งงานเป็นเรื่องใหญ่ ควรจะรอบคอบกว่านี้หน่อย”