กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
พริบตาเดียว แปดเดือนก็ผ่านพ้นไป
ถนนดินนอกฟาร์มเพาะเลี้ยงปูเป็นถนนคอนกรีตมานานแล้ว บนที่ดินที่เคยว่างเปล่ามีอาคารโรงเรือนตั้งเรียงรายเป็นระเบียบเพิ่มขึ้นมาหลายแถว คนงานเข็นรถใส่อาหารสัตว์เดินผ่านไปมา พอเห็นหลินอวี่ก็พากันยิ้มทักทาย
"เถ้าแก่หลิน วันนี้ทำไมถึงมีเวลาว่างแวะมาได้ครับ"
"แวะมาดูสักหน่อย เดี๋ยวพวกคุณจะลืมไปเสียก่อนว่ายังมีเถ้าแก่แบบผมอยู่"
คนงานหลายคนหัวเราะออกมา ผู้ดูแลถือสมุดเดินเข้ามาหา แล้วเริ่มรายงานสถานการณ์ช่วงนี้
หลินอวี่เดินเข้าไปข้างในพลางรับฟัง เมื่อมองดูภาพความวุ่นวายตรงหน้า เขาก็อดคิดไม่ได้ว่า เมื่อก่อนที่นี่เป็นเพียงที่ดินว่างเปล่าผืนหนึ่ง ตอนนี้กลับดูเป็นเรื่องเป็นราวถึงเพียงนี้แล้ว
ทางฝั่งที่บ้านก็เปลี่ยนแปลงไปทุกวันเช่นกัน