เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
"คุณพักผ่อนให้ดีเถอะ ผมขอออกไปข้างนอกสักหน่อย"
เมื่อมองดูฉินหย่าที่นอนขดตัวอยู่ หลินอวี่ก็ลุกขึ้นยืนแล้วหมุนตัวเดินออกจากห้องผู้ป่วยไป
ตรงทางเดิน พ่อบ้านฝูกำลังยืนยิ้มพลางพูดคุยอะไรบางอย่างกับเด็กหญิงตัวน้อย
เมื่อเห็นหลินอวี่เดินออกมา หลินซืออวี่ก็รีบวิ่งเข้ามาหาทันที "ปะป๊า หม่าม้าเป็นยังไงบ้างคะ คุณปู่ฝูบอกว่าหม่าม้าแอบกินของจนท้องเสีย แอบหนีอวี๋อวี๋ไปกินของอร่อยคนเดียว ช่างใจกล้าจริงๆ เลย!"
หลินอวี่ส่ายหน้าอย่างจนใจ พลางลูบศีรษะเล็กๆ ของเธอเบาๆ
"งั้นหนูก็เข้าไปสั่งสอนแม่เขาสักหน่อยสิ บอกว่าวันหลังอย่ากินของมั่วซั่ว โตขนาดนี้แล้วแท้ๆ ยังต้องให้คนอื่นคอยจับตาดู สู้อวี๋อวี๋ของเราก็ไม่ได้ ว่านอนสอนง่ายกว่าเยอะ"
"รับทราบคำสั่งค่ะ!"
เด็กหญิงตัวน้อยวิ่งกระตือรือร้นเข้าไปข้างใน เตรียมตัวจะคว้าโอกาสที่ได้สั่งสอนแม่ครั้งนี้ไว้อย่างเต็มที่