เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อฉินหย่ากินอาหารเช้าเสร็จแล้วเดินมายังวิลล่าหลังข้างๆ ก็พอดีเห็นหลินอวี่เพิ่งจะวางสายโทรศัพท์ไป
เธอเอ่ยถามขึ้นมาลอยๆ อย่างไม่ใส่ใจ "ใครโทรมาเหรอ"
"คนรู้จักที่หมู่บ้านตระกูลหลินน่ะ อยากจะมาทำงานกับผม" หลินอวี่ไม่ได้ปิดบัง เขายิ้มพลางเก็บโทรศัพท์มือถือ ขณะเดียวกันก็ยื่นมือคว้าตัวเจ้าสุนัขตัวน้อยที่กำลังวิ่งผ่านข้างกายเอาไว้
เด็กน้อยที่วิ่งตามมาก็ถือโอกาสโผเข้าสู่อ้อมอกของเขา แล้วจับตัวฮวาฮวาได้พอดี บนใบหน้าเล็กๆ เต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ
อันที่จริงตอนนี้หลินอวี่ไม่ได้ขาดคน หากจะขาดคนจริงๆ ก็ต้องรอจนถึงช่วงปลายปีที่ผลไม้บนต้นเริ่มออกผล แต่ในเมื่อพูดออกไปแล้ว การให้โอกาสต้าเปาสักครั้ง สำหรับเขาก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร
ฉินหย่าอุ้มลูกสาวขึ้นมาแล้วช่วยปัดฝุ่นตามเสื้อผ้าให้เบาๆ