กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ยามเที่ยง ณ ตลาดรถมือสองเต๋อหยาง
เพิ่งจะเริ่มต้นปีใหม่ ธุรกิจของตลาดจึงยังไม่ค่อยดีนัก มีคนมาดูรถค่อนข้างบางตา
นับว่าเป็นสถานการณ์ที่พบเห็นได้ทั่วไป
ภายในห้องทำงานของเถ้าแก่ หลินอวี่กับหวังเต๋อหยางกำลังนั่งอยู่หน้าโต๊ะน้ำชาด้วยสีหน้าจริงจังเพื่อหารือเรื่องราวกัน
หลังจากฟังคำอธิบายของหลินอวี่จบ หวังเต๋อหยางก็มีสีหน้าครุ่นคิด ก่อนจะเอ่ยปากขึ้นว่า
"เพราะฉะนั้น... ความหมายของน้องชายก็คือ พวกเราจะร่วมมือกันเปิดร้านชานมแฟรนไชส์นี้ นายรับผิดชอบเรื่องสูตร ส่วนฉันรับผิดชอบเรื่องการบริหารจัดการคนพวกนี้งั้นเหรอ?"
หลินอวี่ยิ้มพลางพยักหน้า "ถูกต้องครับ ตัวผมไม่ชอบจัดการเรื่องจุกจิกมากความเท่าไร... ผมสามารถลงเงินได้สองล้าน ขอแค่ส่วนแบ่งสามสิบเปอร์เซ็นต์จากผลกำไรต่อปีของบริษัทก็พอ"