กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อถึงเวลาเลิกเรียนของโรงเรียนมัธยมลวี่สุ่ย ถนนทั้งสายก็รถติดอีกตามเคยอย่างไม่มีอะไรพลิกโผ
บรรดาร้านค้าอื่นๆ บนถนนสายนี้ต่างเข้าสู่ช่วงพีคของช่วงเย็น ไม่ว่าจะเป็นร้านขายเนื้อ ร้านผลไม้ หรือร้านหนังสือ ต่างมีลูกค้าหลั่งไหลเข้าไปเป็นจำนวนมาก
มีเพียงสาขาความสุขเท่านั้นที่ดูเงียบเหงาเป็นพิเศษ
นานๆ ทีจะมีลูกค้าเดินเข้าไปสองสามคน แต่ไม่นานก็บ่นพึมพำอย่างหงุดหงิดเดินออกมา
"ของขายน้อยยังพอว่า นี่ยังขายแพงขนาดนี้ ปล้นกันชัดๆ เลยนี่หว่า?"
หวังเฟยมองส่งคุณแม่ลูกอ่อนคนหนึ่งเดินออกจากประตูร้านไปด้วยความจนใจ เขาเริ่มจะชินชาบ้างแล้ว
ส่วนหวงลี่หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาดูเวลา ก่อนจะเดินเข้าไปในห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าเพื่อถอดชุดยูนิฟอร์มทำงาน สวมเสื้อโค้ตตัวนอกแล้วเดินตรงไปทางนอกร้าน